قواعد سختگیرانه در تامین و پرداخت هزینه های تبلیغاتی در شرکتهای تبلیغ دهنده عملاً گفت‌وگو را متوقف می‌کند.
«شما که قبلاً به فروشگاه ها و سوپرمارکتها پول داده‌اید.»
در حالی‌ که آژانس از طریق خرید رسانه‌ای، بودجه بسیار بزرگ‌تری هزینه می‌کند و این کاملاً در سازمان تبلیغ دهنده پذیرفته شده است.
رسانه‌های هوشمند فروشگاهی باید در چارچوب قواعد و ساختار بودجه‌های بازاریابی جا بگیرند.

چون ما در یک منطق قدیمی گرفتار شده‌ایم.
بودجه های تبلیغاتی در راستای فروش هستند نه فرصتها. هزینه‌ها محدود به چیزی است که در حال حاضر فروخته می‌شود. و رسانه‌های هوشمند فروشگاهی؟ خیلی جدید، خیلی متفاوت  هستند و تا زمانی که کسی قوانین را بازنویسی نکند، توجیه بودجه آن در سازمان سخت است.

چون ابزارهای تبلیغاتی قدیمی به نظر می‌رسند.
نحوه نمایش تبلیغات در فروشگاه‌ها خیلی از مد افتاده است. زمان‌بندی ثابت، بدون هدف‌گیری هوشمند مخاطب . همین وضعیت در بیشتر رسانه‌های فروشگاهی آنلاین هم دیده می‌شود.

چون رسانه های فروشگاهی مخاطب ندارند.
به چه افرادی می‌خواهیم دسترسی پیدا کنیم؟ این توانایی دسترسی یا وجود ندارد، یا محدود به حداکثر ۵٪ از کل جامعه هدف است، یا ردیابی مخاطب در فضای آنلاین و آفلاین خیلی سخت است.

رسانه های فروشگاهی به صورت جزیره‌ای عمل می‌کند.
مدیریت کمپین در یک جا و تحلیل‌ها در جای دیگری انجام میشود و هیچ‌کدام زبان مشترکی هم ندارند. ارتباط دادن کمپین‌ها با هدف‌گیری مخاطب و نتایج، تقریبا غیرممکن است.

چون خیلی پیچیده است.
رسانه های هوشمند فروشگاهی برای اجرای صحیح  به افرادی نیاز دارد که واقعاً خرده‌فروشی، برنامه‌ریزی رسانه، کمپین‌های عملکردی، تحلیل‌ها و عملیات رسانه‌ای را درک کنند. اما چنین تخصص‌هایی وجود ندارد و عملا ما هزینه این کمبود را پرداخت میکنیم.